بیوگرافی دوایت محمد قوی قهرمان بوکس جهان + درگذشت و همسر
دوایت محمد قوی با نام اصلی دوایت ادوین براکستون متولد ۵ ژانویه ۱۹۵۳ در بالتیمور، مریلند، ایالات متحده در دوایت براکستون، یک بوکسور حرفه ای سابق آمریکایی بود، ۱۶۶ سانتی متر قد و ۱۰۶ کیلوگرم وزن داشت
خانواده
پدرش چارلز براکستون کارگر چوببُری و اپراتور لیفتراک بود و مادرش آلیس (هولمز) براکستون مسئول خانه و مراقبت از 13 فرزند خانواده بود.
از زندان تا بوکس
در ۱۹ سالگی به جرم سرقت مسلحانه به زندان ایالتی راهوی در نیوجرسی فرستاده شد و حدود پنج سال و نیم را در زندان گذراند. در همان دوران زندان، وارد برنامه بوکس زندانیان شد و به صورت جدی تمرین کرد. او پس از آزادی در سال 1978، بدون سابقه آماتوری وارد دنیای بوکس حرفهای گشت و در سن 25 سالگی در اولین مسابقهاش شرکت کرد
لقب ها
کمدن و نیوجرسی از لقب های او بودند اما لقب مشهور وی در رینگ بوکس “ارهبرقی کمدن” (Camden Buzzsaw) بود که به دلیل سبک جنگنده و فیزیک قدرتمند و کوتاهی قدش به او اطلاق میشد
وضعیت تاهل دوایت محمد قوی
بعضی منابع غیررسمی عنوان کرده اند که دوایت محمد قوی در سال 1992 با زنی به نام عالیه امین ازدواج کرده است، ولی در منابع معتبر و رسمی، اطلاعاتی درباره همسر یا وضعیت تأهل او منتشر نشده است.
او دو پسر به نام های دوایت ابن قوی و توماس والز داشته و همچنین دارای دو نوه نیز بوده است
تغییر نام بعد از گرویدن به اسلام
دوایت ادوین براکستون بعد از پیوستن به دین اسلام نام خود را به دوایت محمد قوی تغییر داده است
فوت و علت فوت
دوایت محمد قوی در اواخر عمر خود به زوال عقل (دمانس) مبتلا شده بود و درنهایت پس از ۵ سال مبارزه با این بیماری، در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ در ۷۲ سالگی در یک خانه سالمندان در شهر بالتیمور از دنیا رفت
سوابق و افتخارات دوایت محمد قوی
مجموع مبارزهها ۵۳
تعداد برد ۴۱
برد با ناکاوت ۲۵
تعداد باخت ۱۱
تعداد تساوی ۱
او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۸ به رقابت پرداخت و در دو رده وزنی قهرمان جهان بود
از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ عنوان قهرمان نیمه سنگین وزن مجله رینگ و WBC و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ عنوان نیمه سنگینوزن WBA را در اختیار داشت
در سال ۲۰۰۴ به تالار بینالمللی مشاهیر بوکس پیوست.
اعتیاد و سوابق دیگر
بعد از پایان دوران قهرمانی، قوی با مشکلاتی مانند مصرف الکل مواجه شد ولی در سال 1990 وارد برنامه ترک اعتیاد شد و مسیر جدیدی را آغاز کرد. او پس از بازنشستگی در سال 1998 (در سن 46 سالگی) به عنوان مربی بوکس، مشاور ترک اعتیاد و مددکار اجتماعی در مراکز مختلفی از جمله مرکز بازیابی «فانوس دریایی» در نیوجرسی و شهر بالتیمور فعالیت داشت.